Anlatı – Küsurat Yayınları

Çocukluğum ve Çocuğum

Gizem Demir — Mon, 16 Aug 2021 09:10:30 +0000

Sakla anıları gelir zamanı, boşuna mı biriktirdi çocukluğun onları? Asla! Çocukluğun kendine has bir dünyası vardır. Bu dünyada büyülü şeylere yer olduğu kadar mutsuz anılar da yer bulabilir kendine. Bir çocuk, bir kahramanın gelip kendisini kurtarmasını bekleyebilir, yolda yürürken kuşlara bakıp hayallere dalabilir, olmayacak şeylerden korkarak annesinin sıcak kollarında şefkat arayabilir, salıncakta sallanırken her defasında hızını artırarak gökyüzüne kavuşabilme ihtimaline tüm benliğiyle inanabilir, bir sihirli değnekle her şeyin daha güzel olacağını düşünebilir... Sonra bir gün büyür, dizlerindeki kabuk tutmuş yaraları unutur, unuttuğunu sanır. Belki de çocukluğundan beri beklediği o kahraman yetişkinliğinin pelerin takmış halidir… Aslı Kocaeli, anne olduktan sonra âdeta kendi sihirli değneğini ve pelerinini bularak çocukluğuna bugünün gözüyle bakıyor, kabuk tutmuş yaraları iyileştirmeye niyet ediyor. “Büyüğüm ben anne olacak kadar, küçüğüm ben anne diye ağlayacak kadar,” diyor ve o zamanlar anlamadığı, içekapandığı, mutsuz hissettiği tüm anların başını bir anne şefkatiyle okşuyor. Çocukluğum ve Çocuğum’da sıkı sıkı sarıldığı çocukluğu ve kendi çocuğu, el ele tutuşup huzur dolu bir yolculuğa çıkıyor. Bir anne olmak ve bir annenin çocuğu olmak denklemlerini @annenin.icsesi parantezinde çözmeye hazır mısınız? “Küçüklüğümden bir hediye geldi anneliğime, Çocuğumun ihtiyacı olan her şey yazıyor içinde.”

Fazla Yağ Göz Çıkarmaz

Gizem Demir — Mon, 31 May 2021 08:19:13 +0000

Aynada gördüğüm kişiyi tanıyorum. Kendini ve hayatını seven, neşeli bir aileye sahip, özgüveni yerli yerinde, dostları yanında, yaptığı işi keyifle sürdürmeye çalışan o şişman kadın benim. Her şey güzel giderken bile hiç hadleri olmamasına rağmen bedenim üzerinden beni eleştirenler de hayatlarında mutlaka bir boşluk olan “o” insanlar. Hemen tanırsınız onları. Sizi gördüklerinde baştan aşağı bir süzerler, ceplerinde hazır bulundurdukları cümleleri sıralamak için fırsat kollarlar ve buldukları ilk anda yapıştırıverirler: “Bir kere senin yüzün çok güzel!”, “Sen şişman değilsin ki balıketlisin!” Ardından diyet listeleri yazmaya başlarlar ezberden. Ben de biliyorum ılık suya limon sıkmayı, peynirleri kibrit kutusu büyüklüğünde yemeyi… Neyse bırakalım şimdi bu tatsızlıkları! Gelin şöyle görünüşü bile iştah açan tatlı bir şeyler söyleyelim hatta yanına bir de çay… Eee anlatacaklarım var. Yaşarken zor gelen ama şimdi gülerek hatırladıklarım... Hepsini tek tek seriyorum önünüze. Tüm şişmanlar toplansın, herkes duysun! Güzellik kadar sonradan öğretilmiş/öğrenilmiş bir kavram için bunca kalp kırıklığı neden? Gülüşünüz size özel, ses tonunuz, bakışınız… Burada linç yok, eğlenceli anılar var! Ayrıca size bir sır vereyim mi? Yaklaşın, iyice yaklaşın… Fazla yağ göz çıkarmaz! Oyuncu ve eğitmen Duygu Karaca, Fazla Yağ Göz Çıkarmaz ile hayatlarımıza mizah dolu bir ayna tutuyor. Bu aynada gördüklerimizi şekillendirmek bizim elimizde tabii! O zaman haydi başlıyoruz!

Düşmek Baladı

Büşra Aksak — Fri, 25 Oct 2019 13:47:38 +0000

“oysa çok küçükken kesmiştim saçlarımı

toprağa ekmiştim uçlarını yeni bir ben büyüsün diye”

Büyüyüp kendimizi bulmak istedikçe geçmişe, çocukluğa döneriz. Anlarız ki orası bırakılmaz. Bizi var eden ne varsa temeli orada atılmış. Şimdi düşüyorsak çelmesi çocuklukta takılmış. Bazıları ucu bucağı olmayan bu kendini bulma yolculuğuna kalemlerini yoldaş eder. Kalpten fazla uzaklaşamaz, biraz uzaklaşacak olsalar ne yapacaklarını şaşırırlar. Kalp de şaşırır kalem de. İleri geri sarar kaset, çocukluğa varır o kalem, anneye başını okşatır, şefkati çeker ciğerlerine, babaya sarılıp gülümser sıcacık; ilk kez âşık olduğunu en güzel o kalem anlar, kalbindeki kuşla en iyi o dertleşir; çünkü koparılmak dalda değil kökte başlar. İşte Cansu Türedi’nin kalbinden kalemine akan kelimeleriyle vücut bulan, okudukça dingin bir müziğe dönüşen ilk kitabı Düşmek Baladı küçük bir çocuğun merhametiyle kalbinizi okşayacak, savrulmaktan yorgun düşmüş ruhlarınıza iyi gelecek.

Evrak Kürek: Sektörden Arkadaşlara Giriş 101

fezasanat — Fri, 02 Nov 2018 16:24:26 +0000

“Hayatımın değişmez kuralıdır bu, ben yanlış ata oynamaya bayılırım. At bile kendine güvenmez, ben ona güvenirim. Dört atın koştuğu ayakta üç at fotofinişe birlikte girer ve ben geriden gelen atı tek yazmışımdır. Hiç sekmez otuz yılı aşkın süredir bu böyle devam ediyor.”

Mahalleden Arkadaşlar ve Liseden Arkadaşlar’dan tanıdığımız Selçuk artık büyüdü, uçak mühendisliği okuyarak koluna altın bileziğini taktı. Şimdi sıra kendi hayallerini gerçekleştirmeye geldi: Film çekmeye.… Sinema salonlarında çikolatalı mısır satmaya başlayarak sektöre radikal bir giriş yapan Selçuk’un aklında tek bir soru vardı: “Yeni başlayanlar için sinema gerçekten bu kadar zor mu?” Karlar altında çekecekleri kısa filmde sırf zengin görünmek için donmak pahasına emekli amca ceketiyle oynayanlar, filme bütçe bulmak için ilahi klibi kurgulama işine giren yetenekli yönetmen adayları, bedava yapacağını söylediğinde Star Wars’u bile yeniden çekmene izin veren yapımcılar, araba alma fikriyle oturdukları masadan film çekmeye karar vermiş olarak kalkanlar, kendi hikâyesinin peşinden gidenler bu kitabın başrolünde. Çalgı Çengi, Düğün Dernek, Ailecek Şaşkınız filmleri ve İşler Güçler, Kardeş Payı, Üsküdar’a Giderken gibi dizileriyle tanıdığımız Selçuk Aydemir, Mahalleden Arkadaşlar ve Liseden Arkadaşlar’ın ardından bu kez, sektöre girme çabalarını samimiyetle anlattığı Evrak Kürek: Sektörden Arkadaşlara Giriş 101 ile okurlarını güldürmeye geliyor. Selçuk Aydemir’in mizah dolu kaleminden heyecanlı, doludizgin bu kitabın sayfalarını çevirirken kahkahalarınıza hakim olamayacaksınız.

Bir Anne Kolay Yetişmiyor

fezasanat — Thu, 01 Nov 2018 07:10:33 +0000

“Bir çocuk kolay yetişmiyor derler. Aslında çocuklar saf, beyaz bir kâğıt gibi tertemiz geliyorlar dünyaya. Onları iyiye, güzele biz yönlendiriyoruz. Hayattan payına hep iyi şeyler düşmesi için çabalıyoruz. Hem de sadece bebekliklerinde de değil, tüm ömrümüz boyunca. O, dünyaya tertemiz gelip her şeyi baştan öğrenirken göz ardı edilen şu, asıl bir anne kolay yetişmiyor. Bir kadın en sevdiği koltukta en sevdiği battaniyeyi burnuna çekip en sevdiği diziyi sabaha kadar seyredebilecek imkâna sahipken; anne olunca günün sonunda nihayet koltuğun bir kenarına oturma fırsatı bulmuş, çocukla beraber hayata, kendine, zamana bakışı değişen bir başka kadına dönüşür. Uyku saatleri, dinledikleri, okudukları, pişirdikleri, alışveriş listesi, öncelikleri, izledikleri tümüyle değişir. O narin prenses hanım, birisi çocuğuna zarar vermeye kalktığında aslan kesilir."

"Biz böyle değildik. Düz, beyaz bir kâğıt değildik. Bunca yıllık insandık. Huyumuz suyumuz, duruşumuz, hayatta başımıza gelenlere tepkilerimiz belliydi. Sonra bir gün anne olduk ve her şey değişti. Başkalaştık. Dönüştük. Dönüşürken canımızı acıttık. Kendimize şaşırdık.”

Berna Mutlu Aytekin, her kadının deneyimlediği, bazı zamanlarında çokça zorlandığı bu dönüşümü en çok hakim olduğu yerden, kendi hikâyesinden yola çıkarak yazdı. Bir Anne Kolay Yetişmiyor bu uzun ve meşakkatli yolda düşüp kalkarak kendini geliştirmeye çalışan anne adaylarına, koltuğun kenarına ilişip beş dakika nefes almayı gözleyen annelere ilaç gibi gelecek!